Χάνα Άρεντ – Εμείς οι πρόσφυγες (μέρος Α)

Κατά πρώτο λόγο, δεν μας αρέσει να μας αποκαλούνε «πρόσφυγες». Εμείς μεταξύ μας αποκαλούμαστε «νεοφερμένοι» ή «μετανάστες». Οι εφημερίδες μας είναι εφημερίδες για «γερμανόφωνους Αμερικανούς»· και απ’ όσο ξέρω, τα άτομα που διώχθηκαν από τον Χίτλερ δεν έχουν ιδρύσει και ουδέποτε ιδρύσανε κάποιον σύλλογο που ο τίτλος του να υποδηλώνει ότι τα μέλη του ήταν «πρόσφυγες». Πρόσφυγας ήταν το άτομο που αναγκαζότανε να αναζητήσει άσυλο εξαιτίας κάποιας πράξης που διέπραξε ή εξαιτίας κάποιας πολιτικής άποψης που είχε.

Murray Bookchin – Thoughts on Libertarian Municipalism

This article was presented as the keynote speech to the conference “The Politics of Social Ecology: Libertarian Municipalism” held in Plainfield, Vermont, U.S.A., on August 26-29, 1999. The speech has been revised for publication. This article originally appeared in Left Green Perspectives (Number 41, January 2000). Some issues have recently arisen in discussions of libertarian municipalism, and I would like to offer my views on them. One of the most important involves the distinction that should be drawn between libertarian municipalism and communitarianism, a distinction that is often lost in discussions of politics.

Cornelius Castoriadis – History as creation (Part III)

[Start from the first part (link) and the second (link)]. This is a further instalment, in English, of Marxisme et Teorie Revolutionnaire by Cornelius Castoriadis (Paul Cardan). The original French text appeared between 1961 and 1964) in issues 36-40 of the now defunct journal Socialisme ou Barbarie. Published in English by Solidarity London in 1966 (vol. IV, no.3) under the title ‘The fate of Marxism’. The impossible synthesis There is therefore a central problem: there are significations which go beyond the immediate significations experiences and lived in reality, and they are conveyed by causal mechanism which, in themselves, have no signification – or not that particular signification. Sensed by humanity

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Η δημοκρατία ως διαδικασία και ως καθεστώς 2, Του Κορνήλιου Καστοριάδη

  Μέρος πρώτο εδώ Διατυπώθηκε η αντίρρηση ότι η άποψη αυτή συνεπάγεται μια ουσιακή[substantive] αντίληψη της ευτυχίας των πολιτών -και κατά συνέπεια καταλήγει μοιραία στον ολοκληρωτισμό (θέση που διατυπώνεται ρητά από τον Αιζάια Μπέρλιν και υπόρρητα στις επιχειρηματολογίες του Rawls και του Χαμπερμάς).[3] Στα όσα είπα δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά στην «ευτυχία» των πολιτών. Τα ιστορικά κίνητρα αυτών των αντιρρήσεων είναι κατανοητά -από το περίφημο «η ευτυχία είναι μια νέα ιδέα στην Ευρώπη», του Σαίν-Ζυστ, ως την απαίσια φάρσα των σταλινικών καθεστώτων , τα οποία ισχυρίζονταν ότι εργάζονταν για την ευτυχία του λαού και ότι την πραγματοποιούσαν.(«Η ζωή έγινε καλύτερη, σύντροφοι. Η ζωή έγινε πιο χαρούμενη», δήλωνε ο Στάλιν

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Cornelius Castoriadis – History as creation (Part II)

This is a further instalment, in English, of Marxisme et Teorie Revolutionnaire by Cornelius Castoriadis (Paul Cardan). The original French text appeared between 1961 and 1964) in issues 36-40 of the now defunct journal Socialisme ou Barbarie. Published in English by Solidarity London in 1966 (vol. IV, no.3) under the title ‘The fate of Marxism’.

Cornelius Castoriadis – History as creation (Part I)

This is a further instalment, in English, of Marxisme et Teorie Revolutionnaire by Cornelius Castoriadis (Paul Cardan). The original French text appeared between 1961 and 1964) in issues 36-40 of the now defunct journal Socialisme ou Barbarie. Published in English by Solidarity London in 1966 (vol. IV, no.3) under the title ‘The fate of Marxism’. The Marxist theory of history claims in the first place to be scientific, i.e. to be a generalisation susceptible to validation or challenge at the level of empirical research. As a scientific theory, which it undoubtedly is, it was inevitable that it should share the fate of every important such theory. Having produced an enormous

Συνέχεια στο υπόλοιπο »


Go to top