Κάλβος, ὁ ἐθνικὸς ποιητής (προδημοσίευση 4ου τεύχους ResPublica)
Απόσπασμα από το άρθρο «Κάλβος, ὁ ἐθνικὸς ποιητής», της Μαρίας Κορνάρου, για το 4ο τεύχος του περιοδικού Res Publica που κυκλοφορεί τις επόμενες ημέρες. […] Ὅπως οἱ μεγάλες στιγμὲς ἀποκόπτονται ἀπὸ τὴ ροὴ τοῦ χρόνου καὶ τοποθετοῦνται στὶς προθῆκες τῆς ἱστορίας, ἔτσι συμπαρασύρουν καὶ τὰ ἔργα…
Ο πόλεμος της καινοτομίας ΗΠΑ- Κίνας και ο συνειδητός δευτεραγωνιστής
Άλλες αναπτυγμένες χώρες μπορούν να εκμεταλλευτούν τη διάχυση των τεχνολογικών προχωρημάτων, εντός ενός τεχνολογικά αλληλεξαρτημένου κόσμου, και να διαφυλάξουν πόρους, οι οποίοι δημιουργούνται από την ανάπτυξη που προκαλεί ο τεχνολογικός μετασχηματισμός που προώθησαν οι πρωτοπόροι, ώστε να τους παροχετεύσουν σε πολιτικές κοινωνικής εξασφάλισης και όρων ισότητας στο επιχειρείν. Επομένως, οι χώρες που ακολουθούν εκείνες που παράγουν τη ριζική καινοτομία, αν και λιγότερο εξελιγμένες τεχνολογικά και με μικρότερο κατά κεφαλήν εισόδημα, μπορούν να επιτύχουν υψηλότερους δείκτες ευημερίας. Αλληλεξάρτηση, λοιπόν, σημαίνει ότι η Σουηδία μπορεί να τροφοδοτήσει το εξισωτικό μοντέλο της στο βαθμό που οι ΗΠΑ διατηρούν το, κοινωνικά ανηλεώς, προσανατολισμένο στην καινοτομία δικό τους και, φυσικά, στο μέτρο που οι θετικές εξωτερικότητες της καινοτομίας μπορούν να «φτάσουν» σε αυτήν. [Βλέπε, ενδεικτικά, τη μελέτη Acemoglu, D., Robinson, J. A., & Verdier, T. (2017). Asymmetric growth and institutions in an interdependent world. Journal of Political Economy, 125(5), 1245-1305.].
Βυζαντινές εκρήξεις λαϊκού οικουμενισμού και ευκοσμίας: στοχασμοί πάνω στον homo hellenicus (προδημοσίευση 4ου τεύχους ResPublica)
Απόσπασμα από: «Βυζαντινές εκρήξεις λαϊκού οικουμενισμού και ευκοσμίας: στοχασμοί πάνω στον homo hellenicus» του Μιχάλη Θεοδοσιάδη Το παρών άρθρο προωθεί μια εικόνα αναφορικά με το Βυζαντινό κόσμο εντελώς διαφορετική από αυτή που οι νεοτερικές προσεγγίσεις έχουν παγιώσει στις αντιλήψεις μας. Οι Βυζαντινές πόλεις, «οι πολιτείες…
Η στροφή προς την περιφερειοποίηση (προδημοσίευση 4ου τεύχους ResPublica)
Απόσπασμα από το άρθρο: «Η στροφή προς την περιφερειοποίηση». Γράφει ο Θεόδωρος Ντρίνιας. H σύγχρονή μας παγκοσμιοποίηση δέχτηκε τα τελευταία 12 χρόνια τρία αλλεπάλληλα «χτυπήματα» που διέκοψαν οριστικά την εκτατική της φάση – τη χρηματοοικονομική κρίση του 2008, την έναρξη του εμπορικού πολέμου ΗΠΑ-Κίνας, με…
Η κλασσική ελληνική σκέψη στο σημερινό κόσμο – Η περίπτωση της Ιταλίας
Απόσπασμα από το άρθρο: «Η κλασσική ελληνική σκέψη στο σημερινό κόσμο – Η περίπτωση της Ιταλίας», του Γιώργου Κουτσαντώνη. Σε ό,τι αφορά στην ιταλική στροφή στους κλασσικούς, πρέπει να σημειωθεί ότι παρά τη λανθασμένη εικόνα που έχει δημιουργηθεί και διατηρείται στην Ελλάδα, από διάφορους κύκλους…
Η αντιπαράθεση Ελλάδας και Δύσης στη σκέψη του Χρήστου Γιανναρά (προδημοσίευση 4ου τεύχους ResPublica)
Απόσπασμα από το άρθρο: «Η αντιπαράθεση Ελλάδας και Δύσης στη σκέψη του Χρήστου Γιανναρά». Γράφει ο Μύρων Ζαχαράκης. Ο Χρήστος Γιανναράς υποστηρίζει πως η ελληνική Ανατολή απομακρύνθηκε από το αυθεντικό ήθος της Εκκλησίας, μιμούμενη πρώτα τον ορθολογισμό του Ρωμαιοκαθολικισμού και ύστερα το ηθικισμό του Προτεσταντισμού….
Elémire Zolla – Τί είναι η παράδοση (προδημοσίευση 4ου τεύχους ResPublica)
Απόσπασμα από: «Elémire Zolla – Τί είναι η παράδοση», σε μετάφραση του Αλέξανδρου Μπριασούλη. Παράδοση είναι αυτό που παραδίδεται, αυτό που μεταβιβάζεται, ιδίως από γενιά σε γενιά, και αφορά τη ρίζα κάθε ανθρώπινης κατάστασης ή πράξης. Για την Παράδοση όμως πιο ζωντανοί από τους ζωντανούς…
Metus Hostilis: Ο Σαλλούστιος και η ιστορία
Μέχρι τώρα σκιαγραφήσαμε την ηθικοπολιτική ανάλυση του Σαλλούστιου σχετικά με την ψυχολογική λειτουργία του metus hostilis, ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται και στα τρία έργα. Σε αυτό το σημείο γεννάται το ερώτημα αν και κατά πόσον θεωρεί ο ιστορικός μας ότι την εποχή πριν από τους Καρχηδονιακούς Πολέμους βασίλευαν μονάχα η ομόνοια, τα χρηστά πολιτικά ήθη και η virtus. Η αλήθεια είναι ότι, ειδικά στο Bellum Catilinae, το παρελθόν παρουσιάζεται κάπως εξωραϊσμένο. Ωστόσο, στα επόμενα δύο έργα το metus hostilis, που αρχικά ήταν metus Punicus, λαμβάνει μια μορφή καθολική. Στην πραγματικότητα η Ρώμη δεν ήταν ποτέ παντελώς ήρεμη· η διχόνοια και η αδικία υπήρχαν ανέκαθεν στους κόλπους της. Παραταύτα, ο Σαλλούστιος παρατηρεί ότι πάντα αυτή η τάση εξισορροπούταν από κάποιου είδους φόβο: «μια δίκαιη και μετριασμένη επιβολή του νόμου διήρκησε μέχρι ο φόβος του Ταρκύνιου και ενός σοβαρού πολέμου με τους Ετρούσκους να εξαφανιστεί» . Ο εκμαυλισμός και η ηθική αποσάθρωση δεν ήταν κάτι απρόοπτο που συνέβη ξαφνικά μετά την καταστροφή της Καρχηδόνας αλλά τάσεις που εμφώλευαν ήδη στην ρωμαϊκή πολιτεία και που βαθμιαία έτειναν να κατακυριεύσουν την πολιτική ζωή. Τα γρανάζια της παρακμής λοιπόν λειτουργούσαν περιοδικά σε όλη την διάρκεια της ρωμαϊκής ιστορίας, με την καταστροφή της Καρχηδόνας να αποτελεί όχι την μοναδική αλλά την πιο αποφασιστική καμπή στην εξέλιξη των γεγονότων.
‘Οι Δαιμονισμένοι’ – Αλέξανδρος Αδαμόπουλος
«…Ο καλύτερος τρόπος για να εξαπατήσεις τον κόσμο· είναι να κηρύξεις ανοιχτά το δικαίωμα στην ατιμία… Ποιες ιδέες; Σαχλαμάρες· δράση χρειάζεται μόνο. Θα τα ρημάξουμε όλα· τίποτα δεν θα μείνει όρθιο: Να η ισότητα· τα ρέστα είναι σαχλαμάρες!.. Όλοι θα είναι σκλάβοι και ίσοι μέσα στη σκλαβιά… Άρα θα πρέπει να ισοπεδώσουμε: Θα ρίξουμε το επίπεδο τής εκπαίδευσης. Και τού ταλέντου… Όσοι έχουν κάποιο ταλέντο θέλουν να πάνε μπροστά: Θα φιμώσουμε λοιπόν τον Κικέρωνα, θα τυφλώσουμε τον Κοπέρνικο και θα ξεπαστρέψουμε τον Σαίξπηρ… Να το σύστημά μου: Τίτλοι, οφίτσια, καρέκλες: Γραμματέας… Ταμίας… Πρόεδρος… Και ο φόβος τής γνώμης: Τρέμουν μην τους πούνε αντιδραστικούς κι αναγκάζονται να είν’ επαναστάτες. Δεν έχουν δική τους γνώμη. Άρα θα σκέφτονται όπως θέλω εγώ… Κι αν κάποιος έχει πολλές αρετές· τον καθαρίζουμε κι αυτόν, ή τον ρίχνουμε στη φυλακή… Ακόμα και οι πολύ όμορφοι θα καταργηθούν!.. Και κάτι ακόμα: Βάλε τέσσερις να σκοτώσουνε τον πέμπτο -γιατί τάχαμου είναι σπιούνος- και θα ’ναι όλοι τους, για πάντα, δεμένοι με το αίμα…»
«Η σπιτονοικοκυρά» – Η νουβέλα-αίνιγμα του Φ. Ντοστογιέφσκι
Γράφει ο Νικόλαος Μπάγκαβος – Φιλόλογος Μελετώντας τα έργα του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, πέρα από τις πιο γνωστές μυθιστορηματικές του απόπειρες, οι οποίες συγκεντρώνουν το σύνολο σχεδόν της προσοχής του αναγνωστικού κοινού, στάθηκα στην ανάγνωση και ερμηνεία ενός παράδοξου και ανατρεπτικού κειμένου, το…